Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ «ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ» ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ (ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΜΗΝ ΜΑΣ «ΑΠΑΝΤΑΤΕ»)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ «ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ» ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ
(ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΜΗΝ ΜΑΣ «ΑΠΑΝΤΑΤΕ»)

Ο οπαδός (αδιάφορο αν είναι ομάδας ή κόμματος) νοιώθει υποχρεωμένος να προτάξει τα στήθη του για να υπερασπιστεί αυτό που αποτελεί γι’ αυτόν ένα από τα σημαντικότερα πράγμαματα στην ζωή του. Υπάρχουν, ωστόσο, κάποιες φορές που καθώς ΔΕΝ κατέχει το συγκεκριμένο θέμα γράφει ότι νομίζει ότι εξυπηρετεί τον σκοπό του. Στις 4 Αυγούστου είχαμε παρουσιάσει τα οικονομικά της Κ.Α.Ε. του Λιμανιού (βλέπε εδώ). Μιας Κ.Α.Ε. η οποία μέσω μιας μεγάλης ένεσης ρευστού (15 εκ.) μείωσε σημαντικά τα Χρέη της.

Οι οπαδοί του Γαύρου θεώρησαν υποχρέωση τους να μας «απαντήσουν» (βλέπε εδώ). Πιθανότατα λόγω της άγνοιας τους για το θέμα που διαπραγματεύονταν να νομίζουν ότι μας αποστόμωσαν. Καλό θα ήταν να διαβάσουν προσεκτικά όσα ακολουθούν, έτσι ώστε την επόμενη φορά να μην γράφουν πράγματα που ΔΕΝ ισχύουν.

  • Το πρώτο σημείο της «απάντησης» αφορά τις συνεχείς αυξήσεις Μ.Κ. της Κ.Α.Ε. του Λιμανιού με τις οποίες την χρηματοδοτούν οι Αφοί Αγγελόπουλοι.

Οι συνεχείς Α.Μ.Κ. της Κ.Α.Ε είναι απόδειξη πως αυτή ΔΕΝ βγάζει τόσα λεφτά όσα απαιτούνται για να είναι οικονομικά αυτάρκης. Μπαίνει, δηλαδή, συνεχώς μέσα. Την ίδια ώρα ο βασικός της ανταγωνιστής (Π.Α.Ο.) καταγράφει για τέσσερις συνεχείς χρονιές κέρδη∙ πράγμα που σημαίνει πως η Ιδιοκτησία του ΔΕΝ χρειάστηκε να βάλει τόσο πολύ (ή και καθόλου κάποια στιγμή) το χέρι στην τσέπη.

  • Στη συνέχεια σημειώνουν ότι η Κ.Α.Ε. του Λιμανιού δεν χρωστάει δάνεια σε τράπεζες.

Ο τρόπος που ένας ιδιοκτήτης αποφασίζει να χρηματοδοτήσει την εταιρεία του ΔΕΝ είναι από μόνος του απόδειξη της επιτυχίας ή της αποτυχίας της. Για παράδειγμα για την εξασφάλιση της αποπληρωμής των δανείων παρέχονται είτε προσωπικές εγγυήσεις του Ιδιοκτήτη (μέσω της υποθήκευσης περιουσιακών του στοιχείων), είτε υποθηκεύονται εγγυημένα έσοδα της εταιρείας. Η διαφορά είναι ότι με τον δεύτερο τρόπο μειώνεται η δυνατότητα της εταιρείας να κινηθεί οικονομικά, αφού το δάνειο αποτελεί ουσιαστικά την προ-είσπραξη των μελλοντικών της εσόδων. Έτσι η εταιρεία γίνεται περισσότερο δύσκαμπτη οικονομικά.

  • Το επόμενο σημείο είναι του τύπου «η Κ.Α.Ε. ΔΕΝ χρωστά...».

ΔΕΝ χρειάζεται παραπάνω μυαλό απ’ αυτό που έχει και ο πιό κολλημένος οπαδός για να καταλάβει κανείς την χαζομάρα της παραπάνω διατύπωσης. Προφανώς και η Κ.Α.Ε. του λιμανιού ΧΡΩΣΤΑ, γιατί αν δεν χρώσταγε οι ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ (ΧΡΕΗ) στον Ισολογισμό θα ήταν ΜΗΔΕΝ. Εναλλακτικά θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι μια εταιρεία ΔΕΝ έχει πρόβλημα αν τα χρήματα που έχει στο ΤΑΜΕΙΟ της καλύπτουν πλήρως τις ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΕΣ -τουλάχιστον- ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ της. Πιθανόν, να ήθελαν (και να είχε νόημα) να πούνε ότι «Κανείς δεν έχασε (και ούτε πρόκειται) τα λεφτά του από τον Γαύρο.». άλλο, όμως, αυτό και άλλο αν πληρώνονται στην ώρα τους οι παίκτες (κάτι που από τα στοιχεία αποδεικνύεται ότι δεν γίνεται γιατί αλλιώς ΔΕΝ θα είχαν συσσωρευθεί χρέη).

  • Το τελευταίο σημείο σχετικά με την οικονομική κατάσταση της Κ.Α.Ε. του Λιμανιού είναι σχετικό με τα Ίδια Κεφάλαια και την διαφορά που παρουσιάζει σε σχέση με τον μπασκετικό Π.Α.Ο. (ο οποίος έχει Αρνητικά Ίδια Κεφάλαια). Σύμφωνα με την «απάντηση» υποτίθεται ότι τα Ίδια Κεφάλαια ως δείκτης είναι απολύτως ενδεικτικός της οικονομικής βιωσιμότητας των δύο Κ.Α.Ε.

Για το τι σημαίνει να έχει μια εταιρεία Αρνητικά Ίδια Κεφάλαια έχουμε από καιρό τοποθετηθεί (βλέπε εδώ). Ωστόσο, δεν κάνει κακό να τα πούμε άλλη μια φορά γρήγορα μπας και τα καταλάβουν ακόμη και όσοι ΔΕΝ θέλουν να τα καταλάβουν (γιατί όσοι θέλουν θα είναι αδικαιολόγητοι αν κάποιος τους τα έχει εξηγήσει).

Ότι περιλαμβάνεται στο ΠΑΘΗΤΙΚΟ (το οποίο προσφάτως εμφανίζεται κάτω από το ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟ ενώ παλαιότερα βρισκόταν στην δεξιά πλευρά του Ισολογισμού) αποτελεί ΧΡΕΟΣ της εταιρείας.

Από Λογιστικής άποψης, λοιπόν, υπάρχουν δύο ειδών ΧΡΕΗ. Τα ΙΔΙΑ ΧΡΕΗ (αυτά που χρωστά στους μετόχους της) και τα ΧΡΕΗ ΠΡΟΣ ΤΡΙΤΟΥΣ. Χρησιμοποιώντας πιο τεχνική ορολογία τα ΙΔΙΑ ΧΡΕΗ αντιστοιχούν στα ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ και τα ΧΡΕΗ ΠΡΟΣ ΤΡΙΤΟΥΣ στις ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ (ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΕΣ & ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΕΣ). Από τεχνικής άποψης υπάρχουν ακόμα και τα ΞΕΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ που αντιστοιχούν στον δανεισμό.

Τα ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ περιλαμβάνουν τις καταθέσεις των μετόχων (όπως και αν αυτές καταχωρηθούν στα Βιβλία της εταιρείας) και προσαυξάνονται με τ’ αδιάθετα Κέρδη (όταν υπάρχουν), ενώ συμψηφίζονται (μειώνονται) με τίς Ζημιές.

Θετικά ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ το μόνο που σημαίνουν είναι πως αν λυνόταν εκείνη την στιγμή η εταιρεία οι μέτοχοι της θα έπαιρναν αναλόγως του ποσοστού τους κάποια λεφτά. Αν τα ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ είναι περισσότερα από το συνολικό Μ.Κ. τότε η εταιρεία έχει δημιουργήσει κάποια περιουσία. Αν είναι λιγότερα από το συνολικό Μ.Κ. η εταιρεία έχει χάσει μέρος των χρημάτων των μετόχων. (Η περίπτωση να είναι ακριβώς τόσα όσα το αρχικό Μ.Κ. είναι από πρακτικής άποψης καθαρά θεωρητική).

Συνεπώς ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ σημαίνουν απλά ότι η εταιρεία έχει «φάει» όλα τα λεφτά των μετόχων της και να χρειάζεται και άλλα. Από την άποψη της βιωσιμότητας θα μπορούσαμε να έχουμε (και υπάρχουν πολλές περιπτώσεις) δύο εταιρείες τη μια με θετικά και την άλλη με αρνητικά ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ και αναλόγως των ΧΡΕΩΝ τους να βρίσκονται στην ίδια θέση. Από την εταιρική σκοπιά τα παρακάτω είναι ισοδύναμα:

ΠΑΘΗΤΙΚΟ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α' ΕΤΑΙΡΕΙΑ Β'
ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1.000.000 5.000.000
ΥΠΕΡ ΤΟ ΑΡΤΙΟ 2.500.000 0
ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ 0 500.000
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΕΤΟΧΩΝ 500.000 1.000.000
ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΕΡΔΩΝ 800.000 0
ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΖΗΜΙΩΝ 0 -7.000.000
ΣΥΝΟΛΟ ΙΔΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ 4.800.000 -500.000
ΣΥΝΟΛΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ 3.000.000 8.300.000
ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΘΗΤΙΚΟΥ 7.800.000 7.800.000

Η εταιρεία Α’ οφείλει στους μεν μετόχους της 4,8 εκ. και στους «τρίτους» άλλα 3 εκ., συνολικά 7,8 εκ.

Η εταιρεία Β’ οφείλει σε «τρίτους» 8,3 εκ. και οφείλεται σ’ αυτή από τους μετόχους της 0,5 εκ. Δηλαδή, οφείλει συνολικά 7,8 εκ.

Και οι δυό περιπτώσεις από εταιρική άποψη είναι ισοδύναμες.

Σε κάθε περίπτωση ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ σημαίνουν ότι η εταιρεία από μόνη της (χωρίς χρηματοδότηση των μετόχων) δύσκολα θα τα βγάλει πέρα. Τον ίδιο όμως κίνδυνο διατρέχει και η εταιρεία που ενώ έχει ΘΕΤΙΚΑ ΙΔΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ έχει ταυτόχρονα και μεγάλα ΧΡΕΗ. Και στις δύο περιπτώσεις η συνεισφορά των Ιδιοκτητών τους (είτε μέσω Α.Μ.Κ., είτε μέσω δανεισμού με δική τους εγγύηση) είναι επιβεβλημένη (απαραίτητη). Το μόνο ασφαλές κριτήριο είναι η ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ με την οποία μετράμε πόσο % των ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ της μπορεί να πληρώσει σε μια δεδομένη στιγμή μια εταιρεία χρησιμοποιώντας το σύνολο των μετρητών (ΤΑΜΕΙΟ) και των ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ της.

Από την άποψη της ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ στις 30 Ιούνη 2016 η Κ.Α.Ε. του Λιμανιού ήταν στο 0,36 και ο μπασκετικός Π.Α.Ο. στο 0,57. Δηλαδή, ο Γαύρος (αν εισέπραττε όλες τις ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ του και έδινε όλα τα μετρητά του) ήταν σε θέση να πληρώσει το 36% των ΧΡΕΩΝ του όταν ο Π.Α.Ο. ήταν σε θέση να πληρώσει το 57% αντίστοιχα.

Στην παρουσίαση και τον αντικειμενικό (για όσους ΔΕΝ θέλουν να κρύβονται) σχολιασμό των οικονομικών του μπασκετικού Γαύρου είχαμε προσθέσει ένα Υ.Γ. για την «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ», η οποία αναμένεται το προσεχές διάστημα να βγεί σε πλειστηριασμό. Σ’ αυτό αναρωτιόμαστε αν τα λεφτά που βάζουν οι Αφοί Αγγελόπουλοι στον συνεχώς ζημιογόνο (δηλαδή, που «μπαίνει μέσα») μπασκετικό Γαύρο έφταναν για να τον κρατήσουν στην ζωή, αλλά δεν έφταναν για να σώσουν την οικογενειακή επιχείρηση.

Η «εύκολη» απάντηση (και αυτή που περιμέναμε) ήταν ότι οι Αφοί Αγγελόπουλοι ΔΕΝ έχουν σχέση με την «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ» και ασχολούνται με τα ναυτιλιακά (τι πρωτότυπο). Επειδή εκτός από το να μην ΘΕΛΟΥΝ να καταλάβουν υπάρχει και το ενδεχόμενο να μην ΕΧΟΥΝ καταλάβει να το κάνουμε πιο λιανά.

Όλοι μας γνωρίζουμε την έκφραση ότι «Τα λεφτά πάνε στα λεφτά». Υπάρχει, επίσης, η ευρύτατα διαδεδομένη άποψη περί «διαπλοκής» όπου με τον όρο αυτό υπονοείται μεταξύ άλλων και η συνεχής «συνεργασία» του Δημοσίου με πάνω-κάτω τις ίδιες εταιρείες που ανήκουν σε ισχυρές οικονομικά οικογένειες. Ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτό είναι γιατί οι ισχυρές αυτές οικογένειες έχουν συνδέσει τ’ όνομα τους με μεγάλες (και σημαντικές για τον τόπο) επιχειρήσεις.

Επιχειρήσεις οι οποίες τους δίνουν την αίγλη (status) για να διαπραγματευτούν από θέση ισχύος με την εκάστοτε Κυβέρνηση και έτσι να πάρουν καινούρια κρατικά συμβόλαια. Η οικογένεια Κόκκαλη ΔΕΝ θα έχει την ίδια αίγλη χωρίς την «ΙΝΤΡΑΚΟΜ», ούτε η οικογένεια Γιαννακόπουλου χωρίς την «ΒΙΑΝΕΞ». Το ίδιο ισχύει και για όλα τα μέλη της οικογένειας Αγγελόπουλων.

Αν θα θέλαμε να δώσουμε μια παραστατική αναλογία είναι σαν μια οικογένεια ν’ αφήνει στην τύχη του το οικογενειακό σπίτι στο χωριό, το οποίο χωρίς φροντίδα καταρρέει υπό το βάρος των χρόνων που κουβαλάει. Η τέτοια οικογένεια όσο πλούσια και αν είναι, είναι άξια καταφρόνησης από τους υπόλοιπους κατοίκους ακριβώς γιατί αμέλησε το καθήκον της και δεν έσωσε την οικογενειακή εστία που την έδενε με το χωριό (τόπο καταγωγής) τους.

Βέβαια στις επιχειρήσεις η αποτυχία (ακόμη και από μια μακρά επιτυχημένη περίοδο) είναι ένα ενδεχόμενο. Ωστόσο, υπάρχουν τρία είδη αποτυχίας:

  • Η μερική αποτυχία, στην οποία η οικογένεια αναγκάζεται να πουλήσει την οικογενειακή επιχείρηση σε άλλον (ακόμα και αν μέλη της συνεχίζουν να την διοικούν για λογαριασμό του ιδιοκτήτη).
  • Η ολική αποτυχία, όταν η οικογένεια πληρώνει όλα ή τα περισσότερα από τα χρέη της και μετά κλείνει την επιχείρηση.
  • Η καταστροφή, στην οποία η οικογενειακή επιχείρηση κατάσχεται και εκποιείται (πωλείται) από τους πιστωτές της (τράπεζες, Δημόσιο). Η τελευταία αυτή περίπτωση έχει δύο υπο-περιπτώσεις. Είτε η οικογένεια έχει συνολικά τα λεφτά αλλά ΔΕΝ τα δίνει για να την σώσει, είτε τα πράγματα ξέφυγαν τόσο πολύ που η επιχείρηση δεν μπορούσε να σωθεί.

Και στις τρείς παραπάνω περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: μείωση του οικογενειακού γοήτρου και άρα της διαπραγματευτικής θέσης της οικογένειας με τις εκάστοτε Κυβερνήσεις.

Ελπίζουμε τώρα που ξεκαθαρίσαμε όλα τα παραπάνω και αφού τα κατανοήσετε, να είστε πιο προσεχτικοί στις «απαντήσεις» σας. Αυτά…

 

23 Αυγούστου 2017
παρατηρητήριο.

 

Διαβάστηκε 2883 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΑΥΡΟΙ «ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΙ» ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ (ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΜΗΝ ΜΑΣ «ΑΠΑΝΤΑΤΕ»)