Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΟΥΛΟΥΚΟΥ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε.
(ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΟΥΛΟΥΚΟΥ)

Πολλές φορές (αν όχι τις περισσότερες) παρά τις προθέσεις μας η ζωή μας πάει αλλού. Από το ξεστράτισμα μας αυτό κάποιες φορές υπάρχει η δυνατότητα να επανέλθουμε στον δρόμο μας και κάποιες άλλες όχι. Είναι τότε που ακολουθώντας τον νέο δρόμο που μας άνοιξε η ζωή αναπροσαρμόζουμε την τακτική και τα σχέδια μας. Τόσο σε σχέση με τον αρχικό μας προορισμό όσο και μ’ αυτούς στους οποίους μας οδηγεί η ίδια η ζωή ΔΕΝ έχει νόημα να τους χαρακτηρίσουμε με ηθικής τάξης χαρακτηρισμούς. Στην πραγματικότητα αυτό που τελικά έχει σημασία είναι η συνέπεια με την οποία τους υπηρετούμε. Από την άλλη αυτό ακριβώς είναι και το σημείο στο οποίο συναντώνται τα προβλήματα.

Όταν για οποιονδήποτε λόγο δεν έχουμε από πριν (πριν προκύψει το ζήτημα που οδηγεί σε αλλαγή κατεύθυνσης) για την κατάσταση που καλούμαστε ν’ αντιμετωπίσουμε η αρχική μας αντίδραση είναι νευρική και αμήχανη. Ακόμη περισσότερο όταν νέοι και απρόσμενοι κίνδυνοι (όπως ο κορονοϊός) θέτουν νέα προβλήματα στην καθημερινότητα μας. Αυθαίρετα (γιατί έτσι μας αρέσει) θεωρούμε ότι η «καθημερινότητα» μας είναι (ή πρέπει να είναι) συνυφασμένη με γενικά ομαλές συνθήκες ενώ όταν αυτές μεταβάλλονται αυτό σημαίνει ότι η «καθημερινότητα» μας έδωσε την θέση της σε μια «ανώμαλη» περίοδο κατά την διάρκεια της οποίας οφείλουμε να επιβιώσουμε. Επί της ουσίας σε τέτοιες καταστάσεις δεν έχει καμία σημασία η διάκριση μεταξύ «φυσικού» και «νομικού» προσώπου. Έτσι κι αλλιώς το «νομικό πρόσωπο» εκπροσωπείται από τα φυσικά και με τον τρόπο αυτό οι απόψεις τους μεταβάλλονται σε «άποψη της εταιρείας» (της οποίας τα συμφέροντα διαφυλάσσουν).

Ήδη από το 1776 όταν ο Άνταμ Σμιθ εξέδωσε τον «Πλούτο των Εθνών» είχε γίνει φανερό πως τα συμφέροντα των επιχειρηματιών ΔΕΝ ήταν πάντα ταυτόσημα με της υπόλοιπης Κοινωνίας. Συνεπώς, όσο και αν φαίνονται λογικές οι απαιτήσεις μιας εταιρείας δεν είναι απαραίτητα και «κοινωνικά σωστές» (αν και αυτό δεν είναι πάντα φανερό από την αρχή). Το ουσιαστικό είναι (όπως άλλωστε πρότεινε και ο Σκώτος συγγραφέας στο βιβλίο του) να σκεφτόμαστε πολύ καλά και προσεκτικά οτιδήποτε (αν και μας φαίνεται απόλυτα λογικό) προτείνουν οι εταιρείες.

Από την δεκαετία του ’80 όλο το Ευρωπαϊκό Ποδόσφαιρο έχει γίνει Επαγγελματικό. Η πρώτη συνέπεια αυτής της μεταβολής είναι ότι οι ομάδες μετατράπηκαν σε Α.Ε. Από τη στιγμή εκείνη τα συμφέροντα τους ξέκοψαν απ’ αυτά των «ερασιτεχνικών» ομάδων των οποίων η καθημερινή λειτουργία συνεχίζει να αλληλοεπιδρά άμεσα με την Κοινωνία. Δεδομένου του ενδιαφέροντος των κυβερνήσεων για τις επιχειρήσεις και της σπουδής τους γι’ αυτές και σε συνδυασμό με την επιρροή στον κόσμο των ομάδων όλη η αθλητική λειτουργία υποτάχθηκε στην εξυπηρέτηση των αναγκών των Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. Ο λόγος δεν ήταν η σωστή λειτουργία τους (η οποία εμμέσως θα βοηθούσε και τον «Ερασιτεχνικό Αθλητισμό») αλλά τα πιθανά πολιτικά/κομματικά οφέλη από την εξυπηρέτηση τους. Αυτό το σχήμα λειτουργεί αποδοτικά και χωρίς προβλήματα μέσα στα πλαίσια κάθε κράτους. Η κατάσταση περιπλέκεται από την στιγμή που για την ικανοποίηση ενός αιτήματος είτε απαιτείται διακρατική δράση και συμφωνία, είτε οι αλλαγές θα έχουν γενικότερες επιπτώσεις.

Το συμφέρον μια Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. ως Α.Ε. είναι σταθερά προσανατολισμένο στην μεγέθυνση των Εσόδων της. Είτε για ν’ αποφέρει Κέρδη στον ιδιοκτήτη της, είτε για να χρηματοδοτεί όσο γίνεται περισσότερο την αυτόνομη λειτουργία της. Δεδομένου ότι ο Αθλητισμός εκφράζεται με «την γλώσσα του σώματος» καθίσταται πολύ ευκολότερη από οποιοδήποτε άλλο τρόπο η επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών λαών. Δημιουργήθηκε έτσι μια τεράστια «αγορά» που «διψά» για πανευρωπαϊκής εμβέλειας διοργανώσεις. Τόσο όσοι πηγαίνουν στα γήπεδα για να δουν τους αγώνες από κοντά όσο και αυτοί που παρακολουθούν τ’ αθλητικά γεγονότα από το σπίτι είναι εν δυνάμει καταναλωτές των προϊόντων που θα διαφημιστούν σ’ αυτούς. Αφού, λοιπόν, η μεγάλη πλειοψηφία των μαρκών προϊόντων που χρησιμοποιούνται ευρέως είναι στην περίπτωση μας πανευρωπαϊκές τα έσοδα από τη συμμετοχή στις διοργανώσεις της UEFA είναι δυνητικά πολύ περισσότερα απ’ ότι αυτά των Εθνικών διοργανώσεων. Έτσι, εξυπακούεται ότι οι Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. δίνουν πολύ μεγάλη προσοχή σ’ αυτά και ότι τα επηρεάζει.

Η «πανδημία του κορωνοϊού» βάζει συνεχώς εμπόδια στην ομαλή διεξαγωγή όλων των ειδών των αθλητικών διοργανώσεων. Δημιουργεί έτσι μια ακόμα εστία παραπόνων και αιτημάτων των ομάδων προς τις Ποδοσφαιρικές Αρχές (Εθνικές και Διεθνείς). Το βασικότερο αίτημα τους ΔΕΝ είναι καθόλου νέο▪ έχει δε διατυπωθεί αρκετές φορές και αφορά τους ποδοσφαιριστές και την χρησιμοποίηση τους στους αγώνες με τις Εθνικέ Ομάδες τους. Μέχρι σήμερα το αίτημα για μη χρησιμοποίηση (ή την χρησιμοποίηση αφού πρώτα τους ασφαλίσουν) των παικτών τους από τις Εθνικές Ομάδες διατυπωνόταν συχνότερα από τις μπασκετικές παρά τις ποδοσφαιρικές ομάδες. Η διατύπωση του ήταν από συγκεκαλυμμένη (αίτημα για μείωση των αγώνων με τις Εθνικές Ομάδες) μέχρι την διατύπωση τελεσιγράφου (ασφαλίστε τον για να τον χρησιμοποιήσετε) ή ακόμα και απαγόρευση στον παίκτη να παίξει με την Εθνική Ομάδα του. Σ’ όλες τις περιπτώσεις μόνη μέριμνα των ομάδων ήταν η διαφύλαξη της αξίας στο «ποδοσφαιρικό/μπασκετικό χρηματιστήριο» της αξίας των παικτών τους.

Στο σημείο αυτό και για να κατανοήσετε περισσότερο την σημασία των παικτών για τις σημερινές Π.Α.Ε. ας δούμε επιλεκτικά κάποια σημεία από τον Ισολογισμό του «γνήσιου Γαύρου» της 30ης Ιούνη 2019. Επέλεξα τον συγκεκριμένο Ισολογισμό μιας και η Π.Α.Ε. του Λιμανιού μέσω του στελέχους της κυρίας Σουλούκου διαμαρτυρήθηκε για την διεξαγωγή παιχνιδιών Εθνικών Ομάδων εν μέσω της κορύφωσης της «πανδημίας του κορονοϊού» (βλέπε εδώ) και στην συνέχεια έστειλε και επιστολή στην FIFA εξαιτίας της οποίας υποτίθεται ότι έχει ξεσηκωθεί διεθνής σάλος (βλέπε εδώ).

Στον Ισολογισμό, λοιπόν, της Π.Α.Ε. του Λιμανιού (από τον οποίο έχουμε επιλέξει μόνο 3 από τις σελίδες του) εστιάζουμε στα χρωματισμένα κίτρινα σημεία (βλέπε εδώ):

  • Το πρώτο γνώρισμα των ποδοσφαιριστών είναι ότι θεωρούνται «Πάγιο»▪ γι’ αυτό και εμφανίζεται στο «Ενεργητικό» και στην κατηγορία των «Μη Κυκλοφορούντων Περιουσιακών Στοιχείων» και ειδικότερα σε Λογαριασμό με την ονομασία «Αξίες μετεγγραφής ποδοσφαιριστών (καθαρές)» (σελ. 1 του pdf).
  • Το δεύτερο γνώρισμα των ποδοσφαιριστών αφορά την ξεχωριστή εμφάνιση των ποσών που αφορούν τις αγοραπωλησίες τους και τις αποδεσμεύσεις ξεχωριστά στην «Κατάσταση Λογαριασμού Αποτελεσμάτων» (σελ. 2 του pdf).         
  • Το τρίτο γνώρισμα των ποδοσφαιριστών για μια σύγχρονη Π.Α.Ε. είναι η εμφάνιση των χρημάτων που πληρώθηκαν και που εισπράχθηκαν σε μια Χρήση (δηλαδή, την «Κατάσταση Ταμειακών Ροών»). Στην Κατάσταση αυτή οι εισπράξεις και οι πληρωμές που αφορούν παίκτες περιλαμβάνονται στην Κατηγορία «Ταμειακές Ροές από Επενδυτικές Δραστηριότητες» (σελ. 3 του pdf).

Στο «Ενεργητικό» του Ισολογισμού παρουσιάζονται όλα όσα μπορούν μέσω της πώλησης τους ν’ αποφέρουν στην Π.Α.Ε. Έσοδα. Έτσι οτιδήποτε βρίσκεται στο «Ενεργητικό» είναι είτε «περιουσιακό στοιχείο» του οποίου η πώληση αποφέρει Έσοδα, είτε «Απαιτήσεις» για «περιουσιακά στοιχεία» που έχουν ήδη πωληθεί και η αξία τους δεν έχει εξοφληθεί. Είναι, λοιπόν, λογικό ότι η αξία των παικτών ανεβαίνει στο «ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο» (κάτι που δεν αντικατοπτρίζεται πάντα στον Ισολογισμό) μέσω των πολλών συμμετοχών και με την Εθνική Ομάδα. Η παράμετρος που ανεβάζει πολύ την αξία των παικτών είναι η επιτυχημένη παρουσία τους στις διοργανώσεις της UEFA. Είναι προφανές πως για τις Π.Α.Ε. είναι προτιμότερη η μη συμμετοχή των παικτών τους με τις Εθνικές Ομάδες (από τις οποίες δεν έχουν κάποια αποζημίωση) παρά η αποχή τους από τους Ευρωπαϊκούς αγώνες.

Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η μια πλευρά για τις επιδιώξεις της οποίας μας προειδοποίησε ήδη από το 1776 ο Άνταμ Σμιθ. Η άλλη πλευρά είναι οι Εθνικές Ομάδες, δηλαδή τα Κράτη τα ίδια (τα οποία μέσω των Εθνικών Ομάδων εκπροσωπούνται διεθνώς). Τα Κράτη, λοιπόν, καλούνται όλο και περισσότερο ν’ αποζημιώνουν τις ομάδες για την χρήση των παικτών τους από τις Εθνικές. Τώρα με πρόσχημα την «πανδημία του κορονοϊού» επιχειρείται ο εξοβελισμός μόνο των αγώνων των Εθνικών Ομάδων από το καλεντάρι και όχι αυτών της UEFA οι οποίοι αποφέρουν χρήματα στις ομάδες. Μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψης πως το ζήτημα έχει μόνο αθλητική διάσταση, αλλά μόνον έτσι δεν είναι.

Δεν πρέπει να λησμονάται πως όσο περισσότερες συμμετοχές έχει μια ομάδα στις διοργανώσεις της UEFA τόσο περισσότερο κοντινές της νοιώθει τις υπόλοιπες ομάδες που για χρόνια βρίσκει αντιπάλους της εκεί. Νοιώθει ν’ ανήκει περισσότερο σε αυτό το «διεθνές κλάμπ» παρά στο εθνικό της πρωτάθλημα▪ το οποίο αντιμετωπίζει σαν «αναγκαίο κακό» (και θα ένοιωθε πολύ καλύτερα αν μπορούσε ν’ απεμπλακεί απ’ αυτό). Ειδικά το μπάσκετ αντιμετωπίζει πολλές και συχνές προσπάθειες να υποταχθούν τα εθνικά πρωταθλήματα στις ανάγκες της Ευρωλίγκας (με αποτέλεσμα την χρήση από την Εθνική μας Ομάδα άλλων παικτών στα προκριματικά των διεθνών διοργανώσεων και άλλων στις τελικές τους φάσεις). Παρατηρούμε, λοιπόν, πως και στον αθλητισμό (αποκλειστικά των ομαδικών αθλημάτων με αιχμή προς το παρόν ποδόσφαιρο και μπάσκετ) εμφανίζεται ένας ιδιότυπος «διεθνισμός» χέρι-χέρι με έναν «εθνομηδενισμό» καλυπτόμενοι πίσω από την εκάστοτε συγκυρία.

Προφανώς, ο κορονοϊός κολλά στις Εθνικές Ομάδες (όλες ή μήπως τις Αφρικής μόνο;) και όχι στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια ή αυτά του Πρωταθλήματος. Φαίνεται, επίσης, πως ο κορονοϊός ΔΕΝ κολλά στα μεταμεσονύκτια (κατά παράβαση των απαγορεύσεων) πάρτι. Πιστεύω πως είναι απολύτως κατανοητό γιατί οι παίκτες κολλούν στα παιχνίδια των Εθνικών τους Ομάδων και όχι στις υπόλοιπες περιπτώσεις. Για όσους δεν το κατάλαβαν ακόμα να «το κάνω ψιλά»: είναι γιατί οι αγώνες με τις Εθνικές Ομάδες ΔΕΝ αποφέρουν λεφτά στις Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. σε αντιδιαστολή με τους αγώνες της UEFA και την κατάταξη των εθνικών πρωταθλημάτων βάσει της οποίας δίνονται τα Ευρωπαϊκά εισιτήρια.

Οπότε ερχόμαστε στο τελευταίο μας σημείο. Αφού οι αγώνες στα εθνικά πρωταθλήματα εκτός του κύρους είναι σημαντικοί για το ποια ομάδα (συνήθως από τις «μεγάλες») θα πάρει ποιο Ευρωπαϊκό εισιτήριο οι ομάδες στη σημερινή συγκυρία κάνουν ότι μπορούν για να εξασφαλίσουν ότι οι παίκτες τους δεν έχουν κολλήσει τον ιό. Αυτομάτως στο σημείο αυτό τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας των ομάδων. Μιας αξιοπιστίας η οποία πρέπει με κάθε πρόσφορο τρόπο να πιστοποιείται όπως μας αποδεικνύει η περίπτωση της Λάτσιο. Για όσους δεν γνωρίζουν την περίπτωση η Λάτσιο έστελνε τα δείγματα των παικτών της για εξέταση σχετικά με τον κορονοϊό σε εργαστήριο το οποίο ανήκει σε φίλο του ιδιοκτήτη της ομάδας πολύ μακριά από την έδρα της ομάδας στην Ρώμη. Είναι άραγε η Λάτσιο η μόνη αναξιόπιστη ομάδα στην Ευρώπη; Μόνο αυτή σκέφτηκε να πειράξει τα τεστ των παικτών της;

Όλα τα παραπάνω συντελούν στην δημιουργία ενός δηλητηριώδους κλίματος όπου ακόμη και η πιο αγαθή πρόθεση διατυπωμένη χωρίς ειλικρίνεια και με μισόλογα όχι μόνο παρεξηγείται, αλλά πολύ περισσότερο κινδυνεύει να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα (λειτουργώντας ως μπούμερανγκ) στους εμπνευστές της.  

25 Νοέμβρη 2020
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 273 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΟΥΛΟΥΚΟΥ)