Εκτύπωση αυτής της σελίδας

ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ (ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΑ, ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ & ΤΟΥ ΙΒΑΝ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ
(ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΑ, ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ & ΤΟΥ ΙΒΑΝ)

Είναι πολύ συνηθισμένο και απολύτως αναμενόμενο οι οπαδοί των ομάδων (ειδικά των «μεγάλων») να διαμαρτύρονται συχνά για τις αποφάσεις των ιδιοκτητών. Αποφάσεις που αφορούν είτε την μη ενίσχυση των ομάδων τους είτε την πώληση των καλύτερων παικτών τους. Και στις δύο περιπτώσεις τα παράπονα των οπαδών έχουν να κάνουν με την έλλειψη χρημάτων▪ τα οποία από την εποχή του Θεμιστοκλή και του Δημοσθένη είναι απολύτως αναγκαία είτε για να διεξάγεις πόλεμο, είτε για να δημιουργήσεις μια δυνατή ομάδα (από τις επιτυχίες της οποίας θα πάρεις κάποια ή όλα τα λεφτά που έδωσες πίσω). Όσο, όμως, και αν φαίνονται δικαιολογημένα τα παράπονα αυτά είναι όπως θα δούμε τελείως αδικαιολόγητα.

Η περίπτωση του Βαγγέλα.

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης από άποψη βιογραφικού τα έχει όλα (και άμα πιστέψουμε και τις φήμες ακόμη περισσότερα). Από την μητέρα του έχει καταγωγή τόσο από τον Πόντο όσο και από την οικογένεια Υψηλάντη. Ο πατέρας του ήταν βουλευτής της Ν.Δ. και συνδέεται με κουμπαριά με την οικογένεια Μητσοτάκη. Επαγγελματικά μας συστήθηκε ως επιχειρηματίας και μάλιστα εφοπλιστής (μια δραστηριότητα που αποφέρει πολλά λεφτά και συχνά-πυκνά συνδέεται με «ύποπτες» υποθέσεις για τους περισσότερους εφοπλιστές).

Συνεπώς, όσο και να ήθελαν οι Γαύροι η ενασχόληση με την ομάδα τους ΔΕΝ θα μπορούσε να είναι παρά «επιχειρηματική». Άλλωστε, την ομάδα του Πειραιά (όπως και κάθε «μεγάλη» ομάδα) ο εκάστοτε ιδιοκτήτης της την (κατ)έχει πρώτα και κύρια για την επιρροή που του προσδίδει ώστε να διαπραγματεύεται με την εκάστοτε κυβέρνηση. Το γεγονός ότι η σχέση των οπαδών με τον ιδιοκτήτη της ομάδας είναι μια σχέση έλξης-απώθησης εξ αιτίας των αντιτιθέμενων συμφερόντων τους θα έπρεπε να είναι για όλους μας δεδομένο. Παρά ταύτα οι οπαδοί δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια να «φέρουν στα νερά τους» τον εκάστοτε ιδιοκτήτη διαμαρτυρόμενοι για τις πωλήσεις πρωτοκλασάτων παικτών (ειδικά όταν τ’ αποτελέσματα είναι αρνητικά, επιβεβαιώνοντας την ρήση ότι: «Μετά από μια ήττα καλύτεροι παίκτες είναι αυτοί που δεν έπαιζαν.»).

Δυστυχώς, όμως, για τους οπαδούς το γεγονός ότι οι οπαδοί δεν μπορούν ν’ αλλάξουν ομάδα (εξάρτηση) τους φέρνει αντιμέτωπους με το δίλημμα είτε να «τραβήξουν στα άκρα το σκοινί» με τον ιδιοκτήτη, είτε μετά την διαμαρτυρία τους να λουφάξουν μέχρι την επόμενη ήττα. Η απόφαση είναι συνάρτηση του πόσο άσχημα πάει η ομάδα (όσο παίρνει τίτλους, τόσο πιο σποραδικές οι διαμαρτυρίες) και της ευκολίας να βρεθεί νέος ιδιοκτήτης.

Στην περίπτωση του «γνήσιου Γαύρου» η πολύ μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών του είτε εκτονώνεται σποραδικά επιτιθέμενη στον ιδιοκτήτη (ιδίως μετά από «Ευρωπαϊκά στραπάτσα») είτε λουφάζει. Και στις δύο περιπτώσεις οι Γαύροι έχουν αποδεχτεί ότι αυτό θα συμβαίνει όσο την ομάδα (κατ)έχει ο Μαρινάκης. Έτσι και αλλιώς στον πυρήνα των κατακρίσεων των «γνήσιων Γαύρων» βρίσκεται η «Ευρωπαϊκή καταξίωση», αφού στην Ελλάδα ακόμη κι έτσι όπως είναι μονοπωλεί τους τίτλους. Το γιατί αναλύεται αμέσως μετά.

Η περίπτωση του Δημήτρη.

Όσοι τον έχουν ζήσει από την πρώτη του θητεία στην Α.Ε.Κ. (μαζί με τον Γ. Καρρά) γνωρίζουν πως ο Δημήτρης δεν μπήκε στο ποδόσφαιρο 9αρχικά στον Ιωνικό) για να δώσει αλλά για να πάρει (άλλωστε την AEGEAN την ίδρυσε έξι μήνες αφότου είχε πουλήσει την Α.Ε.Κ. στον Μ. Τροχανά). Ακόμη περισσότερο που στην επάνοδο του είχε ξεκαθαρίσει πως η ομάδα θα πορεύεται αποκλειστικά με τα έσοδα της. Όπως έχουμε από καιρό αναδείξει (και αποδείξει) εκτός ίσως από κάποια λεφτά για το γήπεδο (και αυτό υπό αίρεση μέχρι να έχουμε περισσότερα στοιχεία) ΔΕΝ έχει βάλει στην ομάδα ο ίδιος ούτε λεπτό.

Ο λόγος είναι πως δεν του περισσεύουν για να τα ρίξει στην «μαύρη τρύπα» (αν δεν έχεις τις σωστές άκρες) του ποδοσφαίρου. Λίγο η ύφεση μετά την Παγκόσμια Οικονομική Κρίση του 2007, λίγο η απώλεια της Αμερικανικής AEGEAN στην οποία χρέωνε τα έξοδα της Ελληνικής, λίγο οι νομικές εκκρεμότητες οι οποίες στοιχίζουν (και θα στοιχίσουν) ΔΕΝ του περισσεύουν του Δημήτρη για την Α.Ε.Κ. Επιπλέον, πρέπει να έχουμε υπ’ όψη μας ότι μέχρι και την Άνοιξη του 2013 ΔΕΝ ήθελε να εμπλακεί εκ νέου με την Α.Ε.Κ. (έξι μήνες νωρίτερα το απέκλειε κατηγορηματικά σε όποιον τον ρώταγε) μέχρι που κάποιος τον υποχρέωσε.

Έτσι, το παράπονο για μη ενίσχυση της Α.Ε.Κ. με το υλικό που θα ΕΠΡΕΠΕ να έχει είναι καταδικασμένο να πέσει «εις ώτα μη ακουόντων». Γιατί το ζήτημα της μη ενίσχυσης είναι η μια όψη, η άλλη που είναι ακόμη πιο κρίσιμη και ενδιαφέρουσα αφορά την πώληση των καλύτερων της παικτών στην «σωστή» τιμή. Αυτό για την Α.Ε.Κ. όχι μόνο δεν είναι αυτονόητα, αλλά απεναντίας είναι και δύσκολο. Γιατί για να πουλήσεις στη «σωστή» τιμή πρέπει όχι μόνο να έχεις τις σωστές διασυνδέσεις αλλά και η ομάδα σου να είναι πρωταγωνίστρια και να «φαίνεται» στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις (όχι σαν διάτων αστέρας, αλλά σε σειρά ετών).

Έτσι, ενώ είναι παράλογο και τελικά αναποτελεσματικό ν’ απαιτείς από τον Δημήτρη να «ρίξει λεφτά στην ομάδα», είναι πολύ περισσότερο λογικό και αναμενόμενο να του ζητάς να μην πουλά «φθηνά» ή να μην χαρίζει (αφήνοντας «ελεύθερους») τους καλούς ποδοσφαιριστές σου. Σε κάθε περίπτωση ο Δημήτρης και ο Βαγγέλας σκέφτονται επιχειρηματικά, ενώ η περίπτωση του ΙΒΑΝ είναι από μια άποψη διαφορετική καθώς η άποψη που έχουν γι’ αυτόν οι οπαδοί του «Γαύρου του Βορρά» εκκινεί από μια παρεξήγηση.

Η περίπτωση του ΙΒΑΝ.

Η εξήγηση για τις συνεχείς πωλήσεις παικτών (μέχρι και τον προπονητή πούλησε) της ομάδας του ΙΒΑΝ ΔΕΝ είναι (αν και τους βολεύει όλους) το FFP της UEFA. Ο ΙΒΑΝ πρώτα και κύρια είναι επιχειρηματίας (ακόμα και ένας «αεριτζής» είναι «επιχειρηματίας») και όπως παραδέχονται και οι ίδιοι οι οπαδοί της ομάδας έχει πληρώσει πακτωλό χρημάτων (τα οποία και προφανώς δεν της τα έχει χαρίσει) για λογαριασμό της, οπότε είναι αναμενόμενο να θέλει να τα πάρει πίσω.

Ωστόσο, είναι λογικό ότι όταν κάποιος πουλά συνεχώς τα καλύτερα περιουσιακά του στοιχεία αφ’ ενός αδυνατίζει την ομάδα και αφ’ ετέρου επιτυγχάνει όλο και πιο χαμηλές τιμές. Γι’ αυτό και ο επιχειρηματίας προσπαθεί ν’ αποφύγει το «ξεπούλημα» (το οποίο παραπέμπει σε πωλήσεις όσο-όσο). Έτσι, η εξήγηση για την συμπεριφορά του ΙΒΑΝ σε σχέση με την επιχείρηση «Γαύρος του Βορρά» πρέπει να είναι διαφορετική.

Αυτή την διαφορετική εξήγηση ερχόμαστε σήμερα να σας προσφέρουμε. Ήδη οι πιο παρατηρητικοί θα έχετε διαισθανθεί ότι η εξήγηση μας έχει να κάνει με τον τρόπο που γράφουμε τ’ όνομα του σε σχέση με τ’ ονόματα των Βαγγέλα και Δημήτρη. Για να τελειώνουμε ο λόγος για τον οποίο ο ΙΒΑΝ Σαββίδης πουλά οτιδήποτε μπορεί να πουληθεί είναι γιατί το μικρό του όνομα γραμμένο με κεφαλαία παραπέμπει στον αριθμό ΙΒΑΝ (με λατινικά εννοείται) των τραπεζικών λογαριασμών. Και αφού πρόκειται για χρήματα ποιο καλύτερο μέρος για φύλαξη τους από έναν τραπεζικό λογαριασμό με ΙΒΑΝ.

Αντί επιλόγου.

Πιστεύουμε πως όσα αναφέρθηκαν παραπάνω (αν και είναι γνωστά ή θα έπρεπε να είναι γνωστά σ’ όλους μας) ήταν αρκετά για να λυθούν οι όποιες σχετικές απορίες. Αυτό, όμως, κάθε άλλο παρά σημαίνει πως οι οπαδοί των ομάδων θα σταματήσουν να διαμαρτύρονται είτε για την μη ενίσχυση, είτε για την απογύμνωση τους από τους πλέον ικανούς ποδοσφαιριστές της.

15 Φλεβάρη 2021
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 482 φορές