Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ: ΜΕΡΟΣ Β’. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ Α.Α.Ε.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ:
ΜΕΡΟΣ Β’. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ Α.Α.Ε.

Μέρος Β΄.

Το Σχέδιο Νόμου του νέου Αθλητικού Νόμου (βλέπε εδώ) αποτελεί μια εκ του μηδενός προσπάθεια να (ξανά)γραφτεί το Αθλητικό Δίκαιο στη χώρα μας. Με το Σχέδιο Νόμου εισάγονται ρυθμίσεις για πρώτη φορά με κάποιες από αυτές να έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Στο Β΄ Μέρος θα παρουσιάσουμε και θα σχολιάσουμε τις ρυθμίσεις για τις Α.Α.Ε. (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.).

Οι ρυθμίσεις που αφορούν τις Α.Α.Ε. (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.) εισάγονται με το Πέμπτο Κεφάλαιο του Νόμου. Ωστόσο υπάρχουν και δύο ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν την λειτουργία των Α.Α.Ε. και η οποία βρίσκεται στο άρθρο 10 και συγκεκριμένα στις παραγράφους 3 & 4.

Με την παράγραφο 3 του άρθρου 10 εισάγεται ο παρακάτω περιορισμός:

«3. Επιτρέπεται ο δανεισμός ερασιτεχνών, αμειβόμενων και επαγγελματικών αθλητών από το αθλητικό σωματείο ή την Α.Α.Ε. όπου ανήκουν σε άλλο αθλητικό σωματείο ή Α.Α.Ε., υπό την προϋπόθεση ότι συναινούν και ο αθλητής και τα δύο αθλητικά σωματεία ή Α.Α.Ε.. Ο αριθμός των αθλητών που μπορεί μια ομάδα να δανείσει δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος από δύο (2) στην ίδια αγωνιστική κατηγορία.».

Είμαστε υπέρ της πάγιας ρύθμισης της λειτουργίας «επαγγελματικού αθλητισμού» και για τον λόγο αυτό διαφωνούμε με την διατύπωση της διάταξης αυτής. Με τον τρόπο που τίθεται ο περιορισμός από τη μια δεν λαμβάνεται πρόνοια για την αλλοίωση του ανταγωνισμού στην αμέσως μικρότερη επαγγελματική κατηγορία (όπου και επιτρέπεται με βάση την διάταξη να δανείζονται χωρίς περιορισμό παίκτες).

Επιπρόσθετα -και εδώ είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος- με το να τίθεται ένας αριθμητικός περιορισμός μπαίνουμε στην διαδικασία της «κολοκυθιάς» (και γιατί να είναι 2 και όχι 5;). Θα είναι εύκολο να περάσει μια αλλαγή της συγκεκριμένης διάταξης με την οποία θ’ αναπροσαρμόζεται προς τα πάνω ο αριθμός των δανεικών νοθεύοντας (μπασταρδεύοντας) το πνεύμα της αρχικής διάταξης. Προκειμένου να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος καλούμε την Κυβέρνηση να ζητήσει την (δεσμευτική) γνωμοδότηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, η απόφαση της οποίας θα καθορίσει το σχετικό ζήτημα οριστικά. Δεδομένου ότι η απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού θα ληφθεί στη βάση στοιχείων της έως τώρα λειτουργίας των Α.Α.Ε. θα καταστεί ουσιαστικά μόνιμη, αφού όσες Α.Α.Ε. θα ήθελαν την αλλαγή/ανατροπή της θα έπρεπε να προκαλέσουν νέα απόφαση επικαλούμενοι νέα στοιχεία. Στο κάτω-κάτω δεν είναι μόνο ο αριθμός των δανεικών. Θα σας δώσουμε το παρακάτω παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοούμε:

Έστω ότι ο Ολυμπιακός δανείζει μόνο 2 παίκτες σε Κέρκυρα και Πανιώνιο αντίστοιχα. Ο μεν Ολυμπιακός τηρεί έτσι το γράμμα της διάταξης. Είναι όμως το ίδιο αν και οι 2 παίκτες είναι καλοί επιθετικοί και το συμβόλαιο τους το καλύπτει όλο ή εν μέρει ο Ολυμπιακός; Είναι αξιόπιστα τ’ αποτελέσματα των μεταξύ τους αγώνων ακόμα και αν οι 2 παίκτες συμμετάσχουν με τις ομάδες τους (δηλαδή δεν υπάρχει όρος μη συμμετοχής τους από την πλευρά του Ολυμπιακού).

Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι μόνο η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει και το κύρος αλλά και την αρμοδιότητα να λάβει την σχετική απόφαση και όχι η Βουλή. Με την ανάθεση της απόφασης για το ζήτημα αυτό στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, θ’ αντιμετωπιστεί για πρώτη φορά η λειτουργία της ποδοσφαιρικής και μπασκετικής αγοράς (του «επαγγελματικού» αθλητισμού) όπως θα έπρεπε, δηλαδή στην σφαίρα της οικονομίας· σαν οικονομική δραστηριότητα ρυθμιζόμενη από «τους νόμους του ανταγωνισμού». Τέλος η εμπλοκή της Επιτροπής Ανταγωνισμού στην ρύθμιση του ζητήματος (και όχι μόνο αυτού) θα την καταστήσει και «επιτηρητή» της λειτουργίας της αγοράς του «επαγγελματικού» αθλητισμού, ο οποίος «επιτηρητής» θα έχει το δικαίωμα της επιβολής χρηματικών ποινών σ’ όσους παραβιάζουν την απόφαση της.    

Η άλλη παράγραφος του άρθρου 10 η οποία χρήζει κατά τη γνώμη μας επαναδιατύπωσης είναι η παράγραφος 4. Σ’ αυτήν προβλέπονται τα εξής:

«4. Οι συμβάσεις των αμειβόμενων και επαγγελματιών αθλητών κατατίθενται υποχρεωτικά στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και κοινοποιούνται στην οικεία αθλητική Ομοσπονδία, διαφορετικά θεωρούνται άκυρες και η συμμετοχή των αθλητών σε αγώνες αντικανονική.».      

Το προβληματικό τμήμα (το υπογραμμισμένο) προβλέπει την κατάθεση των συμβάσεων των επαγγελματιών αθλητών στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. Όσοι δεν γνωρίζουν την φορολογική αντιμετώπιση τέτοιων συμβάσεων μπορεί και να θεωρούν την διάταξη αυτή ως μέτρο διαφάνειας. Ωστόσο αυτό δεν είναι ακριβώς έτσι.

Η κατάθεση οποιασδήποτε σύμβασης γίνεται μόνο μέσω υποβολής εντύπου το οποίο υποβάλλεται ανά τρίμηνο εντός του πρώτου εικοσαημέρου του αμέσως επόμενου μήνα (δηλαδή για συμφωνητικά με ημερομηνία από 1/9-31/12, το έντυπο υποβάλλεται μέχρι τις 20/1). Στο έντυπο περιγράφονται οι βασικοί όροι της σύμβασης, ενώ η ίδια η σύμβαση (το κείμενο) δεν υποβάλλεται. Η εκπρόθεσμη υποβολή της (από μία μέρα και πάνω) επισύρει πρόστιμο 60 Ευρώ. Ενδέχεται η υποβολή αυτού του εντύπου μέχρι την ψήφιση ή την ενεργοποίηση της εφαρμογής των αντίστοιχων διατάξεων του Νόμου να έχει καταστεί ηλεκτρονική (μέσω Taxis).

Ένα άλλο ζήτημα και σοβαρότερο κατά τη γνώμη μας είναι η «αρμόδια Δ.Ο.Υ.». Η λογική της υποβολής των όρων των συμβάσεων είναι η ενημέρωση της Δ.Ο.Υ. του λήπτη του εισοδήματος. Για τον λόγο αυτό την υποχρέωση της υποβολής αυτών των καταστάσεων έχουν όσοι λαμβάνουν εισόδημα (οι παίκτες στην περίπτωση μας) οι οποίοι και υποβάλλουν την σύμβαση στην Δ.Ο.Υ. τους. Εκτός όμως από την κατηγορία αυτή υπάρχει και άλλη μια κατηγορία συμβάσεων/συμφωνιών που γνωστοποιούνται στις Δ.Ο.Υ. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει τις συμβάσεις/συμφωνίες για παροχή εκπτώσεων σε πελάτες (κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση μας) και υπόχρεος για την υποβολή είναι αυτός που χορηγεί την έκπτωση (καθότι οι χορηγούμενες εκπτώσεις τζίρου μειώνουν το φορολογητέο εισόδημα, άρα και τον φόρο εισοδήματος) ο οποίος και υποβάλλει την κατάσταση στην Δ.Ο.Υ. του.    

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η εν λόγω ρύθμιση (και μάλιστα με την συγκεκριμένη διατύπωση) προκαλεί περισσότερα προβλήματα και απορίες απ’ όσα λύνει. Συνεπώς η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού οφείλει είτε να την επαναδιατυπώσει είτε να την αποσύρει.

 

Κεφάλαιο Πέμπτο (Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρείες - Α.Α.Ε.).

Το άρθρο 53 αποτελεί το πρώτο άρθρο του Πέμπτου Κεφαλαίου του σχετικού με τις Α.Α.Ε. Περιέχει τις απαιτήσεις για τη σύσταση μιάς Α.Α.Ε. (παράγραφος 5) οι οποίες (εκτός της πρώτης η οποία σχετίζεται με το ιδρυτικό σωματείο) οι υπόλοιπες αφορούν την υπό σύσταση Α.Α.Ε. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

  • Οικονομοτεχνική μελέτη από εταιρεία Ορκωτών Ελεγκτών ή Συμβούλων από την οποία προκύπτει η βιωσιμότητα της Α.Α.Ε. για μια 5ετία τουλάχιστον.
  • Γνώμη της οικείας επαγγελματικής ένωσης και της οικείας αθλητικής ομοσπονδίας σχετικά με τη δυνατότητα βιωσιμότητας της συγκεκριμένης Α.Α.Ε., καθώς και την εκπλήρωση τυχόν κριτηρίων που θέτει η ίδια.
  • Απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, μετά από γνωμοδότηση του Ε.Σ.Α.Σ. Η άδεια χορηγείται μόνο αφού εξακριβωθεί η νομιμότητα της ανωτέρω απόφασης της γενικής συνέλευσης των μελών του ιδρυτικού σωματείου, εκτιμηθεί η βιωσιμότητα της υπό ίδρυση Α.Α.Ε. και η τήρηση όλων των προϋποθέσεων του παρόντος νόμου. Η άδεια αυτή ανακαλείται, με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, αν πάψουν να πληρούνται οι προϋποθέσεις που χορηγήθηκε, καθώς και σε περίπτωση σοβαρών ή επανειλημμένων παραβιάσεων του νόμου.

Το πρωτοεισαγόμενο με το Σχέδιο Νόμου Ε.Σ.Α.Σ. είναι το ακρωνύμιο του Εθνικού Συμβουλίου Αθλητικού Σχεδιασμού (βλέπε άρθρο 2), το οποίο προφανώς αντικαθιστά την Ε.Ε.Α. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι τόσο το Ε.Σ.Α.Σ. όσο και η Ε.Ε.Α. λειτουργούν στα πλαίσια της Γ.Γ.Α.

Η 3η παράγραφος του άρθρου 53 ορίζει τα σχετικά με την Προσωρινή Επιτροπή τα οποία είναι στην ουσία τα ίδια με όσα ορίζει ήδη οπ Ν. 2725/1999.  

Στο άρθρο 53 υπάρχει η 4η παράγραφος η οποία με την διατύπωση της φαίνεται να δημιουργεί ερμηνευτικά ζητήματα τα οποία αν δεν λυθούν πριν την ψήφιση του Νόμου (αν δεν πέσει «θύμα» της πολιτικής συγκυρίας) ενδέχεται να οδηγήσουν σε μελλοντική αναθεώρηση/τροποποίηση του. Με την εν λόγω παράγραφο ο Νομοθέτης δείχνει την διάθεση του να απαγορέψει την σύσταση στο μέλλον νέων Α.Α.Ε. από το ίδιο σωματείο για το ίδιο άθλημα. Η διατύπωση έχει ως εξής:

«4. Δεν μπορεί να συσταθεί νέα αθλητική ανώνυμη εταιρεία από το ίδιο αθλητικό σωματείο, για το ίδιο άθλημα.»

Όπως είναι διατυπωμένη μας φαίνεται ότι απαγορεύει γενικά την σύσταση νέας Α.Α.Ε. και όχι όπως φαινόταν να ισχύει μέχρι τώρα, όταν απαγορευόταν να υπάρχουν ταυτόχρονα δύο Α.Α.Ε. για το ίδιο άθλημα χωρίς η μία από τις δύο να έχει εκκαθαρισθεί.

Στο τέλος του Α΄ Μέρους σημειώναμε ότι η παραπάνω διάταξη σε συνδυασμό με μία άλλη αποσαφηνίζει την πρόθεση του Νομοθέτη. Για τον λόγο αυτόν θα επανέλθουμε λίγο παρακάτω.

Στο άρθρο 54 ορίζονται τα σχετικά με τον Σκοπό, την Επωνυμία, την Έδρα και το Σήμα των Α.Α.Ε. Το παρόν σχέδιο Νόμου δεν επιφέρει καμία αλλαγή σ’ όσα ισχύουν ήδη με τον Ν. 2725/1999. Σε σχέση με τον Ν. 2725/1999 το παρόν σχέδιο νόμου εισάγει κοσμογονικές αλλαγές. Ειδικότερα στην 1η παράγραφο του άρθρου διαβάζουμε:

«1. Σκοπός της Α.Α.Ε. που ιδρύεται είναι η δημιουργία, η οργάνωση και η διοίκηση επαγγελματικής αθλητικής ομάδας, η κτήση, η διαχείριση και η εκμετάλλευση γηπέδων, αθλητικών εγκαταστάσεων και προπονητικών κέντρων, η αποκλειστική εμπορική εκμετάλλευση προϊόντων και υπηρεσιών σχετικών με το σήμα, το έμβλημα και την επωνυμία της Α.Α.Ε., η σύναψη συμβάσεων χορηγίας ή διαφήμισης με φυσικά ή νομικά πρόσωπα,...»

Όπως προκύπτει από το υπογραμμισμένο κομμάτι όταν ψηφιστεί το Σχέδιο Νόμου και καταστεί για τον λόγο αυτόν Νόμος οι Α.Α.Ε. θα έχουν το δικαίωμα να:

  • Αποκτούν, διαχειρίζονται και εκμεταλλεύονται γήπεδα, αθλητικές εγκαταστάσεις και προπονητικά κέντρα.
  • Έχουν την αποκλειστική εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων και υπηρεσιών των σχετικών με το Σήμα, το Έμβλημα και την Επωνυμία της Α.Α.Ε.
  • Συνάπτουν συμβάσεις χορηγίας ή διαφήμισης.

Πολύ περιληπτικά τα παραπάνω σημαίνουν ότι μετά την ψήφιση του παρόντος Σχεδίου Νόμου η Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. θα έχει την δυνατότητα ν’ αποκτήσει, να διαχειρίζεται και να εκμεταλλεύεται το δικό της γήπεδο και προπονητικό κέντρο. Επίσης θα μπορεί να εμπορεύεται η ίδια τα προϊόντα με τον Δικέφαλο Αετό χωρίς μεσάζοντες (EMPIRE). Θεωρούμε ότι αυτές οι αλλαγές είναι επαναστατικές, όχι μόνο γιατί εισάγονται για πρώτη φορά, αλλά και επειδή (και αυτό σπανίζει στη χώρα μας) υπακούουν στις απαιτήσεις της κοινής λογικής σχετικά με τους σκοπούς και τις δραστηριότητες των Α.Α.Ε., αλλά και στα διδάγματα της εμπειρίας από την εφαρμογή της αθλητικής νομοθεσίας στην πράξη.  

Στο άρθρο 55 το οποίο ασχολείταιμε την απαγόρευση εισφοράς των αθλητικών εγκαταστάσεων στο μετοχικό κεφάλαιο των Α.Α.Ε. καθώς και με το ύψος του μετοχικού κεφαλαίου των Α.Α.Ε. υπάρχει ακόμα μια ακατανόητη διάταξη την οποία παραθέτουμε αμέσως παρακάτω:

 «2. α)Το ύψος του κεφαλαίου των αθλητικών ανωνύμων εταιρειών δεν μπορεί να είναι κατώτερο του ελάχιστου ορίου, το οποίο ορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 8 του ΚΝ 2190/1920 και τουλάχιστον διπλάσιο αυτού για την ανώτερη επαγγελματική κατηγορία.»

Η παράνοια που εισάγεται με την παραπάνω διάταξη (το υπογραμμισμένο τμήμα) είναι φανερή μόνο σε όποιον γνωρίζει πόσο είναι το ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο των Α.Ε. το ελάχιστο ύψος του οποίου έχει οριστεί από τις 12/12/2012 σε 24.000 Ευρώ (Π.Ν.Π. 12/12/2012, Φ.Ε.Κ. Α’ 240) κάτι που προφανώς αγνοούσε η νομοπαρασκευαστική επιτροπή. Προφανώς με τις μειώσεις του ελάχιστου ποσού κάπου χάθηκαν και αυτοί, γιατί αλλιώς προκύπτει ότι σε όσα ζητήματα άπτονται οικονομικών διαστάσεων οι διατάξεις έχουν συνταχθεί είτε στη τύχη είτε «στο πόδι».

Κάνοντας την αντικατάσταση (όπως και στα Μαθηματικά) έχουμε την εξής διατύπωση: «Το ύψος του κεφαλαίου των Α.Α.Ε. δεν μπορεί να είναι κατώτερο του ελαχίστου ορίου των 24.000 Ευρώ, το οποίο ορίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 8 του Κ.Ν. 2190/1920 και τουλάχιστον διπλάσιο αυτού (δηλαδή 2Χ24.000=48.000 Ευρώ) για την ανώτερη επαγγελματική κατηγορία.».

Εκτός από παρανοϊκή η διάταξη αυτή ήταν και άχρηστη, αφού με την επόμενη παράγραφο ορίζονται τα ελάχιστα μετοχικά κεφάλαια ανά επαγγελματική κατηγορία για ποδόσφαιρο (Α’ & Β’ Εθνική) και μπάσκετ (Α1 & Α2 Εθνική).

Υποψιαζόμαστε ότι οι συντάκτες νόμιζαν πως το ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο για τις Α.Ε. ήταν όπως παληά στα 100.000.000 Δραχμές, το οποίο μετατρεπόμενο σε Ευρώ (και μετά τη στρογγυλοποίηση) θα ήταν 300.000 Ευρώ. Μόνον έτσι αποκτά κάποιο νόημα η διάταξη. Εκτός αν γνωρίζουν ότι θα επανέλθουμε στα προ κρίσης όρια κάτι το οποίο δεν πιθανολογεί η αγορά για την επόμενη δεκαετία τουλάχιστον.

Το ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο για το ποδόσφαιρο είναι 1.000.000 για την Α' Εθνική και 300.000 για την Β' Εθνική. Αντίστοιχαγια το μπάσκετ το ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο είναι 230.000 για την Α1 και 145.000 για την Α2.

Το άρθρο 56 με τίτλο: «Κάλυψη του Μετοχικού Κεφαλαίου-Προσωρινή Επιτροπή-Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου με κεφαλαιοποίηση οφειλής Α.Α.Ε.» είναι στην ουσία αντιγραφή του άρθρου 68 του Ν. 2725/1999. Το μόνο ενδιαφέρον στο άρθρο αυτό είναι η εισαγωγή με το Σχέδιο Νόμου της Αύξησης του Μετοχικού Κεφαλαίου με κεφαλαιοποίηση οφειλής. Με τον τρόπο αυτόν οδηγούμαστε στην ωραιοποίηση των Ισολογισμών των Α.Α.Ε. και ειδικότερα των Ιδίων Κεφαλαίων τους, αφού μέσω της κεφαλαιοποίησης της οφειλής αυξάνεται το Μετοχικό Κεφάλαιο με ισόποση μείωση των υποχρεώσεων της Α.Α.Ε. Ωστόσο δεν κατανοούμε την σκοπιμότητα αυτή η δυνατότητα να συμπεριληφθεί ρητά στον νόμο, αφού είναι ένας από τους πολούς τρόπους με τους οποίους οι εταιρείες αυξάνουν το Μετοχικό Κεφάλαιο τους αρκεί να συμφωνεί και ο πιστωτής/δανειστής ο οποίος με τον τρόπο αυτό καθίσταται μέτοχος (και άρα ιδιοκτήτης) της Α.Α.Ε. Θεωρούμε, λοιπόν, άσκοπη και ίσως αχρείαστη την εξαντλητική αναφορά όλών των δυνατοτήτων των Α.Ε. στον Αθλητικό Νόμο, δεδομένου ότι και για τις Α.Α.Ε. ισχύουν τα ίδια όπως και για τις υπόλοιπες Α.Ε. (εκτός από τον έλεγχο τους).      

Το επόμενο (άρθρο 57) περιέχει διατάξεις σχετικά με τους Μετόχους, τους περιορισμούς στην απόκτηση μετοχών και την απαγόρευση πολυϊδιοκτησίας. Αποτελεί αφ’ ενός κωδικοποίηση των διατάξεων του άρθρου 57 (όπως αυτό έχει τροποποιηθεί από το 1999) και αφ’ ετέρου επικαιροποίηση τους αναλόγως της αποκτηθείσης από άλλες περιπτώσεις εμπειρίας.

Το άρθρο 58 επιβάλλει πρόσθετες προϋποθέσεις για την απόκτηση ποσοστών Α.Α.Ε. Από αυτό το άρθρο πρέπει να κρατήσουμε την εισαγωγή του κατωφλίου (ορίου) του 10% (1/10) και πάνω σχετικά με την απόκτηση ή μεταβίβαση μετοχικού κεφαλαίου Α.Α.Ε. για την οποία απαιτείται η υποβολή κάποιων δικαιολογητικών. Επίσης εισάγεται το κατώφλι του 33% (1/3) και πάνω σχετικά με την απόκτηση ή μεταβίβαση μετοχικού κεφαλαίου Α.Α.Ε. για την οποία απαιτείται εκτός των δικαιολογητικών της προηγούμενης περίπτωσης και η υποβολή επιχειρηματικού πλάνου (businessplan). Το ενδιαφέρον βρίσκεται στο γεγονός ότι τα δύο παραπάνω ποσοστά είναι δύο από τις τέσσερις συνολικά κατηγορίες μετόχων μειοψηφίας οι οποίοι από τον νόμο έχουν συγκεκριμένα δικαιώματα ελέγχου. Οι άλλες δύο κατηγορίες είναι αυτή του 5% (1/20) και του 20% (1/5).

Το άρθρο 59 σχετικά με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου εταιρείας σε περίπτωση ανόδου της σ’ ανώτερη κατηγορία αντιστοιχεί στο άρθρο 70 του Ν. 2725/1999 και δεν εισάγει κάτι νέο.

Όμοια και το άρθρο 60 σχετικά με την εισφορά σε είδος, το μέρισμα και το αποθεματικό αντιστοιχεί στα άρθρα 71 & 72 του Ν. 2725/1999. Στην παρούσα διατύπωση έχει προστεθεί σαν παράγραφος 5 η παράγραφος 3 του άρθρου 69 του Ν. 2725/1999 (σχετικά με τα προνόμια ψήφου και διοίκησης των μετοχών). Με την 3η παράγραφο του άρθρου δίνεται μια μοναδική ευκαιρία να οριστεί ξεκάθαρα και δεσμευτικά για όλους τι εννοεί ο νομοθέτης με την διατύπωση «καθαρές εισπράξεις». Η παρούσα και ασαφής διατύπωση είναι:

«Ως καθαρές εισπράξεις νοούνται αυτές που πραγματοποιούνται στους κάθε φύσεως αγώνες της εταιρείας, όπως αυτές προκύπτουν από το οικείο φύλλο εκκαθάρισης και ύστερα από έλεγχο της διοργανώτριας.».

Είναι προφανές ότι η διάταξη αυτή έχει διατυπωθεί από αδαείς περί της λογιστικής και στην ουσία δεν ορίζει κάτι συγκεκριμένο. Έχουμε επιχειρηματολογήσει πολλές φορές σχετικά (βλέπε εδώ και ειδικά το «Πρόβλημα 3ο»). Αν έπρεπε δε να διατυπώσουμε την εν λόγω διάταξη θα ήταν ως εξής:

«Ως καθαρές εισπράξεις νοούνται αυτές που αφορούν την πώληση του συνόλου των πωληθέντων εισιτηρίων μετά την αφαίρεση του Φ.Π.Α. (αποφορολόγηση) καθώς και οποιασδήποτε άλλης ενδεχόμενης κράτησης επιβάλλεται στην τιμή του εισιτηρίου. Όσα από τα έξοδα της Α.Α.Ε. εκφράζονται σε ποσοστά επί των καθαρών εισπράξεων υπολογίζονται στο ποσό αυτό και αναγράφονται στο Φύλλο Εκκαθάρισης Αγώνα. Μετά από αυτά έπεται η αναγραφή των κατ’ αποκοπή εξόδων.

Ερμηνευτική σημείωση: Για τις ανάγκες του νόμου έξοδα θεωρούνται το ποσοστό 10% του ερασιτεχνικού σωματείου, τα ποσοστά της διοργανώτριας αρχής, της ομοσπονδίας, της αστυνομίας κ.λπ. Σε περίπτωση διχογνωμίας σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας διάταξης αρμόδιο όργανο για την επίλυση της είναι το Υπουργείο Οικονομικών».

Το άρθρο 61 ορίζει την τοποθέτηση 1 μέλους στο Δ.Σ ως εκπρόσωπο του ιδρυτικού σωματείου. Ορίζει επίσης την θητεία του Δ.Σ. μέχρι τα 6 έτη. Καθορίζει την διαχειριστική περίοδο (χρήση) από 1/7-30/6 κάθε έτους. Τέλος καθορίζει λανθασμένα την διάρκεια της πρώτης εταιρικής χρήσης. Πλέον (από την ψήφιση του Ν. 4172/2013) από 1/1/2014 η πρώτη εταιρική λήγει είτε στις 30/6 (Α.Α.Ε.) είτε στις 31/12 και απαγορεύεται να διαρκεί πάνω από 12 μήνες. Είναι και αυτό ένα σημείο που χρήζει διόρθωσης.

Το άρθρο 62 Εποπτεία-Έλεγχος αντιστοιχεί στα άρθρα 75 & 77 του Ν. 2725/1999 και δεν εισάγει κάτι καινούριο σε σχέση με το υπάρχον νομικό πλαίσιο.

Το άρθρο 63 ορίζει τα σχετικά με τις Συγχωνεύσεις Α.Α.Ε. οι οποίες επιτρέπονται μόνο αν οι Α.Α.Ε.:

  • Βρίσκονται στην ίδια περιφερειακή ενότητα.
  • Διατηρούν το ίδιο άθλημα.
  • Βρίσκονται στην ίδια κατηγορία και έτσι δεν προκύπτει αγωνιστικό κέρδος για κανένα τους.

Το άρθρο 64 με τίτλο Αξία αποτίμησης αθλητών είναι πανομοιότυπο του άρθρου 76 του Ν. 2725/1999. Η αποτίμηση της αξίας των αθλητών είναι μια εφεύρεση με την οποία επιχειρείται ν’ αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που προκύπτει από τις συνεχείς ζημιές των Α.Α.Ε. με τις οποίες μειώνονται δραστικά τα Ίδια Κεφάλαια τους. Για όσους γνωρίζουν από Λογιστική το μέτρο αυτό είναι αντίστοιχο της υποχρεωτικής αξίας των ακινήτων ανά πενταετία από την οποία η υπεραξία που προκύπτει πιστώνεται σ’ αντίστοιχο λογαριασμό της Α.Ε. στα Ίδια Κεφάλαια της. Δεδομένου ότι για όλες τις Α.Ε. (χωρίς εξαίρεση) ισχύει ο Κ.Ν. 2190/1920, εφαρμόζονται και στην περίπτωση των Α.Α.Ε. τα άρθρα 47 & 48 παρ. 1γ. Στο άρθρο 47 τίθεται ως όριο η υπέρβαση του οποίου πρέπει να οδηγήσει την Α.Ε. στη λήψη μέτρων η μείωση των Ιδίων Κεφαλαίων σε ποσοστό άνω του 50% του Μετοχικού Κεφαλαίου. Αν η μείωση συνεχιστεί ως το όριο του 10% (άρθρο 48 παρ. 1γ τότε θεωρητικά μπορεί μεταξύ άλλων ν’ ανακληθεί η άδεια σύστασης της Α.Ε.  

Σημειώνεται εδώ πώς αφού στα Ίδια Κεφάλαια συμπεριλαμβάνονται τ’ αποτελέσματα της εταιρείας, η μείωση τους αντιστοιχεί σε συνεχείς ζημιές. Προσοχή όμως! Οι ζημιές δεν είναι το ίδιο με τα χρέη (υποχρεώσεις). Ζημιές προκύπτουν είτε επειδή ξοδεύουμε περισσότερα απ’ όσα εισπράττουμε, είτε επειδή αφήσαμε για παράδειγμα ελεύθερο κάποιο ποδοσφαιριστή μας με «ακριβό» συμβόλαιο, η διαγραφή της αξίας του οποίου (μέχρι την κανονική του λήξη) επιβάρυνε τ’ «Αποτελέσματα της Χρήσης» δημιουργώντας ή μεγαλώνοντας τις ζημιές και καταβαραθρώνοντας τα Ίδια Κεφάλαια.

Προκειμένου να μην χρειάζεται η αποτίμηση της αξίας των αθλητών (η οποία συν τοις άλλοις είναι και ανεπαρκής αφού η επιτροπή έχει να συνεδριάσει πολλά χρόνια για ν’ αποτιμήσει την αξία των αθλητών) πρέπει ν’ αποδεσμευτούν ειδικά οι Α.Α.Ε. από την εφαρμογή των άρθρων 47 & 48 παρ. 1γ του Κ.Ν. 2190/1920. Στην θέση των άρθρων αυτών μπορεί και πρέπει να εισαχθεί ο Δείκτης Ρευστότητας με τον οποίο μετράμε την επάρκεια του Κυκλοφορούντος Ενεργητικού να καλύψει το σύνολο των Υποχρεώσεων (Βραχυποθέσμων και Μακροπροθέσμων). Όταν το πηλίκο της διαίρεσης Κυκλοφορούν Ενεργητικό προς Υποχρεώσεις (Βραχυπρόθεσμες και Μακροπρόθεσμες) ισούται ή είναι άνω της μονάδας, σημαίνει ότι η Α.Α.Ε δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα βιωσιμότητας ανεξαρτήτως της σχέσης των Ιδίων Κεφαλαίων προς το Μετοχικό Κεφάλαιο της.         

Το άρθρο 65 Υποχρεώσεις Α.Α.Ε. αντιστοιχεί στο άρθρο 78 του Ν. 2725/1999 και δεν διαφοροποιείται ουσιαστικά από άποψη υποχρεώσεων Α.Α.Ε. Βέβαια έχουν γίνει τεχνικού τύπου προσαρμογές. Ωστόσο η τελευταία παράγραφος τού άρθρου (παράγραφος 6) έχει μεγάλη σημασία και κατά τη γνώμη μας είναι το πιό σημαντικό τμήμα του άρθρου.

Στη παράγραφο 6 αναφέρεται ότι:

«6. Αν λυθεί για οποιοδήποτε λόγο, εκτός της πτώχευσης, αθλητική ανώνυμη εταιρεία, τίθεται υποχρεωτικά σε εκκαθάριση και εφαρμόζονται οι σχετικές με την εκκαθάριση ανωνύμων εταιρειών διατάξεις του κ.ν. 2190/1920. Σε όλες τις περιπτώσεις, εκκαθαριστές της Α.Α.Ε. ορίζονται ορκωτοί ελεγκτές-λογιστές, που δεν συνδέονται με συγγένεια εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τετάρτου βαθμού με όσους διετέλεσαν μέλη των διοικητικών συμβουλίων της Α.Α.Ε. την τελευταία πριν τη λύση της εταιρείας δεκαετία, ή με όσους είχαν οποτεδήποτε την ιδιότητα του μετόχου αυτής. Η εκκαθάριση περατώνεται μέσα σε ένα (1) έτος από την καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ. της λύσης της εταιρείας και της θέσης αυτής σε εκκαθάριση

Κατ’ αρχάς όπως προκύπτει τόσο από το πρώτο υπογραμμισμένο τμήμα της παραγράφου 6, όσο και από το σύνολο των διατάξεων των σχετικών με τις Α.Α.Ε. δεν προβλέπεεται λύση και εκκαθάριση εξαιτίας του υποβιβασμού σε μη επαγγελματική κατηγορία. Συνεπώς στο παρόν Σχέδιο Νόμου η αναφορά έχει το νόημα ότι η Α.Α.Ε. λύεται είτε λόγω ανάκλησης της άδειας για τους λόγους που προβλέπονται στο Σχέδιο Νόμου, είτε εξαιτίας απόφασης των μετόχων της.

Ωστόσο στην συνέχεια τα πράγματα μπερδεύονται γιατί ορίζεται πώς εκκαθαριστές της Α.Α.Ε. ορίζονται ορκωτοί ελεγκτές-λογιστές. Είναι προφανής η πρόθεση του νομοθέτη να θωρακίσει την διαδικασία και να την καταστήσει αδιάβλητη, ωστόσο κατά την γνώμη μας απέτυχε και μάλιστα οικτρά. Όσο ο εκκαθαριστής έχει ευθύνη ακόμη και με την προσωπική του περιουσία σχετικά με τους οφειλόμενους φόρους δεν υπάρχει περίπτωση να δεχθεί κάποιος ορκωτός-λογιστής έναν τέτοιο διορισμό (βλέπε ενδεικτικά εδώ).

Επιπρόσθετα το χρονικό διάστημα του ενός έτους από τη στιγμή που η λύση και θέση σε εκκαθάριση της εταιρείας καταχωρείται στο Γ.Ε.ΜΗ. είναι πάρα πολύ λίγο. Φανταστείτε μια νέου τύπου Α.Α.Ε. η οποία έχει και εμπορική δραστηριότητα (πουλά τα είδη με το Σήμα της), αλλά και έχει αποκτήσει ιδιόκτητο γήπεδο και προπονητικό κέντρο (βλέπε άρθρο 54 παρ. 1 του παρόντος Σχεδίου Νόμου). Εκτός και αν είναι τυχερός ο εκκαθαριστής η διαδικασία της εκκαθάρισης μπορεί να κρατήσει χρόνια ειδικά όταν έχουμε να ρευστοποιήσουμε και ακίνητα. Υπάρχουν περιπτώσεις που Α.Ε. έχει στην κατοχή της ακίνητο και η εκκαθάριση έχει υπερβεί την δεκαετία. Βλέπουμε λοιπόν πως το χρονικό διάστημα του έτους μπορεί να είναι πρακτικά πολύ λίγο. Η άλλη επιλογή που μένει είναι να μην υποβάλλεται στο Γ.Ε.ΜΗ. η απόφαση της Γ.Σ. με την οποία λύεται η Α.Α.Ε. και τίθεται σε εκκαθάριση, προκειμένου να μην παραβιάζεται η διάταξη. Αυτό όμως με τη σειρά του μας φέρνει στο ερώτημα: «Τι γίνεται αν η εκκαθάριση δεν τελειώσει μέσα σ’ έναν χρόνο;». Θα ήταν χρήσιμη αλλά και διαφωτιστική η απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού πάνω σ’ αυτό.

Το άρθρο 66 με τίτλο: «Δάνεια-Ταμειακές Διευκολύνσεις- Συνέπειες για τη συμμετοχή στη διοίκηση προσώπων που κηρύχθηκαν έκπτωτα του αξιώματός τους» καταπιάνεται με πολύ σημαντικά ζητήματα. Η πρώτη του παράγραφος αποτελεί την ουσιαστική βελτίωση του άρθρου 79 ττου Ν. 2725/1999 και συνάδει με τις απαιτήσεις των καιρών μας.

Οι επόμενες παράγραφοι του συγκεφαλαιώνουν και επικαιροποιούν τις διατάξεις των άρθρων 80, 82 & 83 του Ν. 2725/1999.

Τό άρθρο 67 αντιστοιχεί στο άρθρο 84 του Ν. 2725/1999 και αφορά την Μετάδοση αγώνων. Το μόνο άξιο λόγου μέρος αυτού του άρθρου είναι η 7η παράγραφος στην οποία αναφέρονται τα ποσοστά από την τηλεοπτική και ραδιοφωνική κάλυψη των αγώνων. Ειδικότερα προβλέπονται τα παρακάτω ποσοστά:

  •  Ε.Π.Ο., Ε.Ο.Κ., SUPER LEAGUE, FOOTBALL LEAGUE 2%.
  • Ε.Σ.Α.ΚΕ. (ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ Α1) 8%.

Τα παραπάνω ποσοστά καταβάλλονται στους δικαιούχους κατευθείαν από το αντίστοιχο μέσο, χωρίς την μεσολάβηση ή την άδεια της Α.Α.Ε.

Στο σημείο αυτό ολοκληρώνεται το Πέμπτο Κεφάλαιο το οποίο αφορά τις Α.Α.Ε. Υπάρχουν όμως κάποιες ακόμα διατάξεις οι οποίες αφορούν τις Α.Α.Ε. και οι οποίες βρίσκονται στα επόμενα κεφάλαια τυ Σχεδίου Νόμου.

Μία από αυτές βρίσκεται στό άρθρο 69 του Έκτου Κεφαλαίου με τίτλο Αμοιβόμενοι-Επαγγελματίες Αθλητές. Σαν γενική παρατήρηση μπορούμε να πούμε ότι τά άρθρα του Έκτου Κεφαλαίου τοτ Σχεδίου Νόμου (68-76) αντιστοιχούν σ’ αυτά του Τέταρτου Κεφαλαίου του Ν. 2725/1999 (85-95). Από την πλευρά μας δεν θ’ ασχοληθούμε καθόλου με αυτές τις διατάξεις παρά μόνο με τις παραγράφους 2-4 του άρθρου 69 και με όσα αυτές προβλέπουν.

Με την παράγραφο 2 του άρθρου 69 εισάγεται ο περιορισμός της χρήσης έως του 70% των προϋπολογισθέντων εσόδων (σε ετήσια βάση) για τις συνολικές αμοιβές των αθλητών των Σωματείων ή των Α.Α.Ε. Αναφέρεται ρητά ότι στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται τα ποσά που καταβάλλονται στον σύλλογο προέλευσης του αθλητή.

Με την επόμενη παράγραφο (3η) εισάγεται η υποχρέωση της ξεχωριστής αναγραφής στον προϋπολογισμό του ποσού που αντιστοιχεί στο 70%.

Τέλος με την 4η παράγραφο προβλέπεται ότι σε περίπτωση που Σωματείο ή Α.Α.Ε. υπερβούν αυτό το όριο, ο υπερβαίνων το όριο θα πρέπει να καταθέσει ισόποση με το ποσό της υπέρβασης εγγυητική επιστολή (η οποία και του επιστρέφεται με τη λήξη των αγωνιστικών υποχρεώσεων).

Τα υπόλοιπα 3 άρθρα τα οποία θα μας απασχολήσουν σε σχέση πάντα με τα όσα ισχύουν κυρίως για τις Α.Α.Ε. και λιγότερο για το Σωματείο είναι τα άρθρα 90, 92 & 94 και βρίσκονται στο Δέκατο Κεφάλαιο με τίτλο: «Αθλητική Βία» του Σχεδίου Νόμου. Χάρη συντομίας και επειδή φθάνουμε στο τέλος της παρουσίασης/σχολιασμού του Σχεδίου Νόμου δεν θα αναφερθούμε ούτε σ’ όλες τις διατάξεις, ούτε και σε τι ισχύει σήμερα. Άλλωστε ειδικά οι διατάξεις για την Αθλητική Βία έχουν τροποποιηθεί πολλές φορές ανάλογα με τη συγκυρία.

Το άρθρο 90 ορίζει τα σχετικά με την αντιμετώπιση της Αθλητικής Βίας και αφορά τόσο τις Α.Α.Ε. όσο και τα Σωματεία. Ακόμη και η περιληπτική αναφορά στις διατάξεις του άρθρου αυτού θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αντιγραφή του. Ωστόσο μπορούμε να πούμε ότι οι διατάξεις αυτού του άρθρου εκτείνονται από τις υποχρεώσεις των Α.Α.Ε. και των Σωματείων (συμμετοχή σε συσκέψεις για ζητήματα ασφαλείας πριν από αγώνες, ορισμός υπεύθυνου ασφαλείας, χρήση εταιρειών ασφάλειας στους αγώνες κ.α.) μέχρι τις επιβαλλόμενες για κάθε περίπτωση ποινές. Ουσιαστικά δεν αλλάζουν κάποια πράγματα απ’ ότι ισχύει ως σήμερα.

Το άρθρο 92 αφορά την διάθεση εισιτηρίων αθλητικών συναντήσεων και το Σύστημα του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και ελέγχου πρόσβασης. Το ηλεκτρονικό εισιτήριο έχει θεσπιστεί από καιρό, αλλά δεν έχει εφαρμοστεί καθολικά ποτέ. Η εφαρμογή του συνδέθηκε με την Κάρτα Φιλάθλου, η εφαρμογή της οποίας εκκρεμεί αφού δεν εκδόθηκε ποτέ η σχετική Υπουργική Απόφαση. Ακούγεται εντόνως ότι τελικά θα εφαρμοστεί από την περίοδο 2015-2016.

Η διατύπωση της παραγράφου 2 σύμφωνα με την οποία τα εισιτήρια πρέπει να σφραγίζονται από την Αστυνομία μας γεννά απορίες πως αυτό (το σφράγισμα) θα εφαρμοστεί επί των ηλεκτρονικών εισιτηρίων.    

Με την 4η παράγραφο ορίζεται ότι τα εισιτήρια τα προμηθεύονται άτομα (τα οποία προφανώς δίνουν και τα προσωπικά τους στοιχεία ταυτότητας) και όχι μέλη Λεσχών Φίλων Α.Α.Ε./Αθλητικού Σωματείου, συνδέσμων οπαδών ή οποιουδήποτε άλλου τύπου οργάνωσης. Επίσης με την 5η παράγραφο ορίζεται ότι απαγορεύεται ο ορισμός συγκεκριμένων ζωνών ή θυρών αποκλειστικά για μέλη Λεσχών Φίλων Α.Α.Ε./Αθλητικού Σωματείου, συνδέσμων οπαδών ή οποιουδήποτε άλλου τύπου οργάνωσης.

Η παράγραφος 7 ορίζει ότι τα σχετικά με την εισαγωγή και εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου (και της Κάρτας Φιλάθλου) ορίζονται με Κ.Υ.Α. των Υπουργών Οικονομικών, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, και Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Το τελευταίο άξιο λόγου -πάντα κατά την γνώμη μας- άρθρο του Σχεδίου Νόμου είναι το άρθρο 94 το οποίο έχει τίτλο: «Λέσχες Φίλων των Αθλητικών Σωματείων και Α.Α.Ε.». Στις 10 παραγράφους του άρθρου ορίζονται κάποια από τα ζητήματα που αφορούν τις «Λέσχες Φίλων Α.Α.Ε./Αθλητικών Σωματείων. Τα «καυτά» όμως ζητήματα για τους όρους, την διαδικασία αδειοδότησης, της λειτουργίας και του ελέγχου τους θα οριστούν με απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, η οποία και θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Κλείνοντας τη μακροσκελέστατη αυτή παρουσίαση με τον όσο γίνεται περιληπτικότερο σχολιασμό σημειώνουμε πως από επιλογή ασχοληθήκαμε μόνο με ότι αφορούσε τα Αθλητικά Σωματεία και τις Α.Α.Ε. Σκόπιμα δεν σχολιάσαμε τις προτεινόμενες διατάξεις για τον «Αθλητισμό για όλους» (διάβαζε «μαζικό»), την Διαιτησία, την Αθλητική Δικαιοσύνη, την Αθλητική Βία (ποινές), τον παράνομο στοιχηματισμό (διάβαζε «στήσιμο αγώνων»). Δεν είχε νόημα να σχολιάσουμε τις προθέσεις του Υπουργείου (να κάνουμε «Δίκη προθέσεων»). Αντιθέτως θα έχει νόημα ν’ ασκήσουμε κριτική (ακόμη και σκληρή) όταν δούμε στην πράξη πως εφαρμόζονται οι ψηφισθείσες διατάξεις (αν και όταν ψηφιστούν). Το περιεχόμενο (άρα και το στίγμα πολιτικής της Διοίκησης) το δίνει η απόφαση για εφαρμογή στην πράξη των διατάξεων και όχι η διατύπωση τους, αφού πολλές διατάξεις έχουν κατά καιρούς μείνει «νεκρά γράμματα» (δεν εφαρμόστηκαν ποτέ αν και είχαν ψηφιστεί). Άλλωστε αν υπάρχει η βούληση ακόμη και μια «κακιά» διάταξη μπορεί να διορθωθεί/αλλάξει.

 

23 Δεκέμβρη 2014.
παρατηρητήριο.

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 3861 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ: ΜΕΡΟΣ Β’. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ Α.Α.Ε.