Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ (ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΩΦΕΛΙΜΟΙ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ
(ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΩΦΕΛΙΜΟΙ)

Υπάρχει μια εβδομαδιαία εφημερίδα (και η ιστοσελίδα της) η οποία (εκτός του να παλεύει για να μην κτιστεί το γήπεδο της Α.Ε.Κ.) ασκεί έντονη κριτική και έλεγχο στην κυβέρνηση προσπαθώντας να την απομυθοποιήσει και ν’ αποκαλύψει τις σκοπιμότητες πίσω από κάθε της ενέργεια. Οι αρθρογράφοι της εφημερίδας αλλά και οι διαχειριστές της ιστοσελίδας αυτοπροσδιορίζονται ως «Αριστεροί» (η λέξη σε εισαγωγικά εξαιτίας του γεγονότος ότι όλοι ισχυρίζονται για τους εαυτούς τους ότι είναι οι «πραγματικοί Αριστεροί») οπότε εύλογο είναι ο προσανατολισμός της κριτικής τους να έχει έντονη Μαρξιστική χροιά (ότι και αν σημαίνει αυτό σήμερα). Ανεξαρτήτως του αν κάποιος συμφωνεί με τα γραφόμενα τους υπάρχουν άρθρα-αναλύσεις τα οποία ιδωμένα από γενικότερη σκοπιά μας βοηθούν να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

Σήμερα θα σχολιάσω δύο από αυτά που δημοσιεύτηκαν σε δύο συνεχόμενα φύλλα της εβδομαδιαίας έκδοσης «ΚΟΝΤΡΑ» (και αναδημοσιεύτηκαν στο www.eksegersi.gr).

 

Θέμα 1ο: Οι «εκπαιδευτικές άδειες» των κρατουμένων.

Στο πρώτο από τα δύο (από χρονολογικής άποψης) θέμα το οποίο θα σχολιάσω η «ΚΟΝΤΡΑ» ασχολείται με αφορμή την περίπτωση Ρωμανού με τις «εκπαιδευτικές άδειες» των κρατουμένων και τις αντίστοιχες νομοθετικές πρωτοβουλίες του Υπουργού Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλου. Θ’ αδικούσε την προσπάθεια της εφημερίδας η προσπάθεια αναπαραγωγής του άρθρου γι’ αυτό και για όποιον ενδιαφέρεται για το αρχικό κείμενο δίνουμε αυτόν τον σύνδεσμο.

Σύμφωνα με τον συντάκτη του κειμένου η κυβέρνηση μέσω του Υπουργού Δικαιοσύνης εμπαίζει τον Ρωμανό αφού στον τελευταίο νόμο (Ν. 4356/2015) που ψηφίστηκε πριν τις γιορτές τίθενται με το άρθρο 42 νέες προϋποθέσεις για την χορήγηση «εκπαιδευτικής άδειας» που στην ουσία καθιστούν αδύνατη την χορήγηση της στην περίπτωση του Ρωμανού. Τώρα γιατί αυτή η εξέλιξη εκπλήσσει(;) την εφημερίδα «ΚΟΝΤΡΑ» και την ιστοσελίδα www.eksegersi.gr δεν είμαστε σε θέση να το κατανοήσουμε. Ίσως να είχαν πιστέψει και αυτοί τα ψέματα που αράδιαζε (κυρίως στ’ αριστερά του) ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και τις διαβεβαιώσεις στον ίδιο τον Ρωμανό. Ωστόσο όπως θα δούμε και στο επόμενο θέμα η «ΚΟΝΤΡΑ» τα βάζει με τον Παρασκευόπουλο και για ένα ακόμη θέμα το οποίο είναι ίσως σημαντικότερο από αυτό της μη χορήγησης «εκπαιδευτικής άδειας» στον Ρωμανό και η ανακίνηση του αυτή την στιγμή σχετίζεται με τις κινητοποιήσεις που αναμένονται μέσα στον Γενάρη (και επεκταθούν ίσως και τον Φλεβάρη).

 

Θέμα 2ο: Οι ποινές για την «παρεμπόδιση συγκοινωνιών».

Παραπάνω από μια φορές στο παρελθόν είχαμε σημειώσει ότι είναι άλλο η κατάληψη της εξουσίας και άλλο (τελείως διαφορετικό) η άσκηση της. Στην πράξη η άσκηση της εξουσίας (και η διατήρηση σ’ αυτή) συνεπάγεται έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας και συμπεριφοράς από τον οποίο δύσκολα και σπανίως ξεφεύγει κανείς.

Η κυβέρνηση (από όποιο χώρο και αν προέρχεται) διακατέχεται από το αίσθημα της αυτοσυντήρησης. Επιπλέον θεωρεί ότι βάλλεται πανταχόθεν (την στιγμή μάλιστα που υποτίθεται ότι απολαμβάνει της έγκρισης της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος και της κοινωνίας) και συνεπώς δικαιούται ν’ αμυνθεί. Έτσι εκτός των κατασταλτικών μέσων και τεχνικών που έχει στην διάθεση της νομοθετεί ακόμα μεγαλύτερες (επαχθέστερες) ποινές για όσους της αντιστέκονται. Αυτό το κάνει όχι γιατί επιθυμεί να γεμίσει τις φυλακές με κόσμο, αλλά γιατί (λανθασμένα) θεωρεί ότι οι νέες μεγαλύτερες ποινές μπορούν να δράσουν αποτρεπτικά στις σχεδιαζόμενες πράξεις αντίστασης. Στο κάτω-κάτω όλες οι κυβερνήσεις για μια νομιμοποίηση ζούνε, την οποία νομιμοποίηση τραυματίζουν οι καταλήψεις των Εθνικών Οδών και άλλες παρόμοιες δυναμικές ενέργειες. Τελευταία καταφυγή κάθε κυβέρνησης -όταν όλα τα προηγούμενα έχουν αποτύχει- είναι η καταγγελία στην κοινωνία (εκλογικό σώμα) των κινητοποιήσεων ως «πολιτικά κατευθυνόμενων από την αντιπολίτευση» (ότι και αν σημαίνει αυτό) ή εναλλακτικά «από συμφέροντα με τα οποία συγκρούεται η Κυβέρνηση και τα οποία την υπονομεύουν».  

Από το παραπάνω πλαίσιο δεν θα μπορούσε να ξεφύγει (ακόμα και αν το ήθελε) η «πρώτη Αριστερή Κυβέρνηση». Έτσι στο ίδιο νομοσχέδιο με το οποίο πέρασαν οι ρυθμίσεις για τις «εκπαιδευτικές άδειες» και οι ρυθμίσεις για το «σύμφωνο συμβίωσης» με τα άρθρα 27 & 28 η Κυβέρνηση αυστηροποιεί και συγκεκριμενοποιεί τις ποινές γα όσους παρεμποδίζουν τις συγκοινωνίες συγκαταλέγοντας στα αδικήματα και την κατάληψη των Εθνικών Οδών. Είναι προφανές ότι οι αλλαγές έγιναν εν’ όψη των αγροτικών κινητοποιήσεων, οι οποίες αν και δεν μπορούν να προκαλέσουν τα προβλήματα που δημιούργησε στον Αλιέντε η απεργία των ιδιοκτητών φορτηγών μπορούν ωστόσο ν’ αποδομήσουν την εικόνα κυριαρχίας στην πολιτική σκηνή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (η οποία συνεχίζει να υφίσταται όσο δεν υπάρχουν έντονες αντιδράσεις στην πολιτική του).

Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι με τον Υπουργό δικαιοσύνης πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι έχει μεγαλύτερη κωμική φλέβα από τον επίσημο γελωτοποιό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (Λάκη Λαζόπουλο) αφού με το άρθρο 28 του νόμου δίνεται στο δικαστήριο η δυνατότητα ν’ απαλλάσσει της ποινής τον δράστη «εφόσον η παρεμπόδιση είχε ασήμαντη διάρκεια ή ο δράστης τέλεσε την πράξη για την προάσπιση ευρύτερου κοινωνικού συμφέροντος» (Για την ειρωνεία της διάταξης αυτής όπως και για το δημοσίευμα της «ΚΟΝΤΡΑ» βλέπε εδώ).

 

Ηθικό δίδαγμα των παραπάνω ιστοριών.  

Κοινή συνισταμένη των παραπάνω ιστοριών είναι ότι αποτελούν κλασικές αντιδράσεις κυβέρνησης που βρίσκεται σε άμυνα. Επιπλέον οι παραπάνω ενέργειες είναι του τύπου που θα περιμέναμε από μια «αστική κυβέρνηση» και όχι από μια μπάσταρδη (λόγω και της συμμετοχής των ΑΝ.ΕΛ.) «Αριστερή κυβέρνηση». Προφανώς οι συντάκτες της «ΚΟΝΤΡΑ» δεν «έπεσαν από τα σύννεφα» με αυτές τις ενέργειες ειδικά από την στιγμή που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποφάσισε να γαντζωθεί στην εξουσία κάνοντας ότι είναι απαραίτητο για να το πετύχει.

Δεν θα πρέπει όμως να υποτιμάμε (κάθε άλλο μάλιστα) την υποχρέωση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (όπως και κάθε άλλου κόμματος που παίρνει μέσω εκλογών την εξουσία) να εκπροσωπεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα του εκλογικού σώματος. Να είναι δηλαδή «Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων». Το ποσοστό το οποίο συγκέντρωσε στις δυο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις είναι σχετικά πλειοψηφικό, που σημαίνει ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν απολαμβάνει τέτοιας εκλογικής πλειοψηφίας που να «της δίνει το ελεύθερο» για βαθιές τομές, αλλαγές, ανατροπές. Στο κάτω-κάτω με εκλογές και όχι με επανάσταση ήρθε στην εξουσία. Γι’ αυτό και δεν νομιμοποιείται σε συγκεκριμένα ζητήματα να πάει παραπέρα σε σχέση με όσα έχει κάνει ως τώρα. Άλλωστε βασικός κανόνας της Κοινοβουλευτικής (Αστικής) Δημοκρατίας είναι ο σεβασμός της (Αστικής) νομιμότητας (ο οποίος αντανακλά το ελάχσιτο στο οποίο συμβιβάζονται τα κατά καιρούς αντιτιθέμενα συμφέροντα των κοινωνικών τάξεων και στρωμάτων), κάτι που πολύ απλά σημαίνει ότι κάποια όρια δεν υπερβαίνονται ποτέ.  

Επιπρόσθετα (επικουρικά θα μπορούσε να πεί κάποιος) των δύο παραπάνω κειμένων παραθέτω και αυτό αν όχι για κανένα άλλο λόγο παρά γιατί δεν αφήνει κανένα περιθώριο γα ψευδαισθήσεις. Ωστόσο ειδικά αυτό το κείμενο θέτει ένα γενικότερο ζήτημα το οποίο θα σχολιάσω αλλού (βλέπε παρακάτω).

Σημείωση: Σε επόμενα κείμενα μου θ’ ασχοληθώ με ζητήματα τα οποία η ίδια ομάδα ανθρώπων έχει θίξει και θα χρησιμοποιήσουμε τις προσεγγίσεις τους για να δείξουμε ότι αν κάποιος θέλει να μείνει στην «ασφάλεια» (Μαρξιστική προσέγγιση) των όσων πιστεύει από καιρό για αληθινά μπορεί εύκολα να το καταφέρει αφήνοντας τους συλλογισμούς του στη μέση και εξάγοντας έτσι ατελή και τελικά άχρηστα συμπεράσματα. Φυσικά το ίδιο ισχύει και για την άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος, απλά λόγω της συγκυρίας η «Αριστερά» είναι περισσότερη επίκαιρη (πιασιάρικη) αυτή την περίοδο.

 

16 Γενάρη 2016
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 2322 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΕΙΝΑΙ (ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΩΦΕΛΙΜΟΙ)